jak rozmawiać z drugim człowiekiem cd…

wpis w: Różne | 0

Gdy rozmawiamy z drugą osobą, to powinniśmy skupić się na tej osobie i na samej rozmowie, odsuwając z rozwagą napływające rozproszenia. Winniśmy być skierowaniu w kierunku tej osoby.

Rozmawiając nie możemy myśleć o czymś innym, o jutrze, o naszych pracach, które mamy jeszcze do wykonania, o załatwieniu różnych spraw, czy też oddawać się pokusie oceny rozmówcy i przewidywania co zaraz nam powie… a nadchodzące myśli (nie da się wyłączyć projekcji naszego umysłu)  dyskretnie, bez zwracania uwagi partnera odsuwać na bok.

Byłoby to niejako lekceważeniem tego, który się z nami spotyka. Chcąc być w porządku do rozmówcy, powinniśmy szanować jego i czas, który nam poświęca, nie możemy pozwolić sobie na brak uwagi. Nie możemy pozwolić sobie na odwracanie się, ucieczkę gdzieś dalej, w inny wymiar. Nawet jeżeli w zewnętrznym obrazie będzie widoczna prowadzona konwersacja, to jednak wnętrze będzie dalekie od tego. To będzie tylko pozór rozmowy. Chcąc w pełni uczestniczyć w tym spotkaniu człowiek musi być cały w nim zaangażowany. Wtedy będzie szansa, że nic nam nie umknie, że być może dostrzeżemy coś, czego wcześniej nie widzieliśmy.

To oczywiście nie jest łatwe. Trudność pojawia się zwłaszcza wtedy, gdy spotykamy się z kimś, kogo dobrze znamy, o kim możemy wiele powiedzieć. Trwając na rozmowie z kimś nie można z góry zakładać, co nam ktoś powie, jak zareaguje. I choć być może w 80% mielibyśmy rację przewidując dalsze słowa rozmówcy, to i tak dla tych 20% nieprzewidzianych słów warto trwać z uwagą i otwartością na ich wybrzmienie. Zamykając się na słuchanie aktywne, to zamknięcie się na moment zaskoczenia, możemy coś utracić, coś, co być może nas by zadziwiło, dawało do myślenia, zainspirowało, kazało spojrzeć inaczej na przyjęty przez paradygmat.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Niestety muszę sprawdzić czy jesteś człowiekiem *