Motywacja 3.0 i kultura organizacyjna jako czynniki wspierające zrównoważony rozwój organizacji

wpis w: Różne | 0

Przedstawiam fragment artykułu opublikowanego w monografii: Zrównoważony Rozwój – Debiut Naukowy 2015.

Streszczenie: Jak ma sobie radzić organizacja w konfrontacji z high velocity otoczenia? Z pomocą przychodzi idea zrównoważonego rozwoju opartego na motywacji 3.0 i wprowadzeniu wymaganych zmian w kulturze organizacyjnej. To wskazuje łatwiejszą drogę w procesie adaptacji współczesnych organizacji do dynamicznie ewoluującego otoczenia.

Mimo że motywacja klasyczna (2.0) rozuminana jako proces kształtowania pożądanych zachować np. pracownika poprzez tradycyjne stosowanie bodźców w postaci kar i nagród, nie jest w stanie z sukcesem odpowiedzieć na trudności generowane w przestrzeni biznesowej, to i tak w większości przedsiębiorstw nadal szuka się rozwiązań nagradzających działania bezpośrednio związane ze wzrostem np. sprzedaży. Co powinno korelować też z przejrzystymi zasadami funkcjonowania systemu, aby członkowie grupy roboczej znali kryteria uczestnictwa i mogli w nich partycypować…

Ludzie, jak twierdzi E. Deci (jeden z następców Harry’ego Harlowa, który przeprowadził słynne badania z rezusami, wskazując, że mogą podjąć działania i rozwijać się bez stymulacji w postaci nagród i kar), mają „przyrodzoną skłonność do poszukiwania nowości i wyzwań, do badania i do uczenia się”. Ale ten trzeci popęd jest bardziej kruchy niż pozostałe dwa; musi mieć odpowiednie środowisko, by przetrwać

Jak wynika z badań Teresy Amabile[1], przy zadaniach heurystycznych, które opierają się na kreatywności i elastyczności, zastosowaniu twórczych i nietypowych rozwiązań stosowanie nagród może być szczególnie niebezpieczne. Dlatego też trzeciemu popędowi tj. motywacji wewnętrznej, znacząco sprzyja położenie nacisku na elementy głębszych bodźców – autonomii, mistrzostwa i celu. „Pragnienie, by zrobić coś dlatego, że daje ci głęboką satysfakcję i stanowi osobiste wyzwanie, budzi kreatywność najwyższych lotów, czy to w sztuce, nauce czy biznesie”[2]

[1]     T.M. Amabile, How to Kill Creativity, “Harvard Business Review”, September – October 1998. Z badań T. Amabile wynika, że do zaistnienia kreatywności w przedsiębiorstwie potrzebne są trzy główne elementy: ekspertyza, myślenie twórcze i motywacja zadaniowa.

[2]     Tamże, s. 123.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Niestety muszę sprawdzić czy jesteś człowiekiem *